Ana'dolu: Bacılar, Bibiler ve Ezeler

“Ana'dolu: Bacılar, Bibiler ve Ezeler” etnografik belgeseli, annelik kavramını biyolojik bir bağın ötesine taşıyarak toplumsal bir örgütlenme biçimi olarak ele alır. Anadolu'daki "bacı" (kız kardeş), "bibi" (hala) ve "eze" (teyze) kültürünün, Ulu Ana mitinin kadim uzantıları olarak izini süren yapım; anlatılar, ritüeller ve kültürel pratikler aracılığıyla bu geleneğin tarihteki gücünü ortaya koyar ve kadına tarihsel itibarını iade etmeyi hedefler. 14. yüzyıl Anadolu'sundaki Bacıyan-ı Rum teşkilatından günümüz kadın kooperatiflerine, şifacılıktan kırsaldaki dayanışma pratiklerine uzanan bağlar, şamanlığa dek geri giden bir kültürel hafızayı gözler önüne serer. Etnografik belgesel, antropolojik bir yaklaşımla "el verme" ritüelini bedenleşmiş bilgi kuramı üzerinden ve kadınların kendi dilinden, öz-düşünümsel bir çabayla çözümlemeye çalışır. Kadına yönelik şiddetin, baskıların ve kadın cinayetlerinin sürdüğü günümüzde etnografik belgesel; Umay Ana, Kadıncık Ana, Fatma Ana ve Mal Hatun gibi öncü kadın figürlerini öne çıkararak ana-atasal bilinci ve anayanlı toplum modellerini görünür kılar. Anadolu'nun en eski kolektivizm örneklerini yeniden hatırlatan yapım, tarihin karanlıkta kalan noktalarını aydınlatmayı, kadın bilgeliğini yeniden tanımlamayı ve günümüz kadın sorunlarına tarihsel bir hafızayla çözüm üretmeyi amaçlar.

The ethnographic documentary “Ana'dolu: Bacılar, Bibiler ve Ezeler” (Sisters, Paternal Aunts and Maternal Aunts) carries the concept of motherhood beyond a biological bond and approaches it as a form of social organization. Tracing the Anatolian culture of the "bacı" (sister), "bibi" (paternal aunt) and "eze" (maternal aunt) as an ancient extension of the Great Mother myth, the film reveals the historical power of this tradition through narratives, rituals and cultural practices, and seeks to restore women's historical dignity. The ties stretching from the 14th-century Anatolian organization Bacıyan-ı Rum (Sisters of Rum) to today's women's cooperatives, and from traditional healing to rural solidarity practices, reveal a cultural memory reaching back as far as shamanism. Taking an anthropological approach, the ethnographic documentary analyzes the "el verme" ritual of transmission through the theory of embodied knowledge, in women's own words and through a self-reflexive effort. At a time when violence, oppression and femicide against women persist, the ethnographic documentary foregrounds pioneering female figures such as Umay Ana, Kadıncık Ana, Fatma Ana and Mal Hatun, bringing to light a matri-ancestral consciousness and matrifocal models of society. Recalling Anatolia's earliest examples of collectivism, the film aims to illuminate the hidden corners of history, redefine women's wisdom, and offer solutions to today's women's issues through historical memory.